De scoutsgroet is één van onze meest gebruikte symbolen.
De drie vingers wijzen op de drievoudige scoutsbelofte: de belofte tegenover jezelf, de ander en de wereld (of een groter geheel). De pink onder de duim wijst op de dienstbaarheid van elke scout: de sterke beschermt de zwakke.
Vroeger staken mensen ook al hun rechterhand op om te tonen dat ze geen wapen bij hadden. De scoutsgroet is geen militaire groet, maar een teken dat je goede bedoelingen hebt.
Bij wouters is het gebruikelijk om twee openstaande vingers te tonen in plaats van drie gesloten vingers bij hun groet. Hun belofte is eenvoudiger dan de latere beloftes bij gidsen en verkenners of leiding. Hun belofte concentreert zich op ik en op de ander, daarbij is nog geen plaats voor de wereld. De woutergroet staat ook symbool voor de gespitste oren van de wouter.
Wereldwijd schudden scouts en gidsen elkaar ook de linkerhand, met de pink omlaag zodat je elkaars pinken en duimen inhaakt. De dapperste Ashantikrijgers in Afrika gaven elkaar ook een linkerhand, redelijk koelbloedig, want dan moest je je schild even neerleggen. Je gebruikt dus je linkerhand om te tonen dat je alleen maar goede bedoelingen hebt.
Leg je de belofte af terwijl je de groet doet? Groet je alle leden of alle leiding nadien? Hoort daar een vlag bij of kijk je elkaar diep in de ogen? De keuze is aan jou!